Blog

Moeder als anker

Ingrid Couwenberg werkt in haar Praktijk voor Healing & Ontspanning in Alphen aan den Rijn veel met Cranio Sacraal therapie. Zij werkt met kinderen en volwassenen die hoog gevoelig zijn.

Hoe kwam jij zelf bij Cranio terecht?

Ik was verpleegkundige en werkte samen met een podotherapeut. Hij wist dat ik op zoek was naar “meer” en vertelde dat zijn schoonmoeder Cranio Sacraal therapeut was. Hij vond dat dit wel bij mij zou passen. Ik sprak met de schoonmoeder, onderging een behandeling en volgde de basiscursus. En ja, dat voelde als thuiskomen! Als verpleegkundige had ik al best veel ervaring en kennis van het lichaam, maar ik wist ook dat er meer was dan alleen het lichaam. Ik volgde de hele opleiding en vond zoveel antwoorden op al mijn vragen.

Wat heeft Cranio jou gebracht?

Heel veel! Het was een helende reis voor mezelf. Al van jongs af aan ben ik bezig met vragen als: wie ben ik, wat is het doel van mijn leven, wat is er na de dood? Als kind voelde ik me vaak ontheemd en eenzaam. Ik voelde me er niet echt bij horen al had ik altijd vrienden. Mede door Cranio kon ik thuisomen bij mezelf en bij mijn kracht komen. En nu help ik mensen bij het vinden van hun kracht en hun levensdoel op aarde.

Wat kom jij veel tegen in jouw praktijk?

Dat is heel divers, maar ik profileer mezelf in de richting van hoogsensitiviteit. Ik behandel kinderen en volwassenen die hierdoor kampen met slaapproblemen, hoofdpijn, buikpijn, burn-out zijn. Veel huilbaby’s ook. Ik leer ouders om te gaan met hun gevoelige kind, en vaak ook met hun eigen gevoeligheid. Ik leer ze hoe ze kunnen aarden zodat ze steviger en gelukkiger in het leven kunnen staan. Ik hou, soms letterlijk, hun handen vast en wandel een eindje met ze mee.

Wil je een bijzondere ervaring met ons delen?

Ik vind het keer op keer weer zo mooi als ik contact mag maken met een baby’tje dat soms al maanden huilt. Ze voelen zich vaak zo verloren. Door Cranio lukt het om wezenlijk contact te maken met de ziel. Ik help het kindje aarden en al gauw zit zo’n kindje dan lekker in zijn vel, huilt veel minder en is een tevreden, blije baby. Als ik zo’n kindje na de sessie in de ogen kijk zie ik een dankbare blik of krijg ik een glimlach. Dat ontroert me altijd weer. Tijdens de behandeling van een kind wordt vaak ook duidelijk hoe de moeder in het leven staat. Het kind spiegelt haar. Zij mag daardoor ook een bewustzijnsgroei doormaken. Ik behandel de moeder en/of vader ook vaak en heb ook regelmatig broertjes en zusjes op tafel.

Afgelopen week ging ik op huisbezoek bij een gezin dat ten einde raad was. Een oververmoeide moeder, een hele boze 3 jarige én een huilbaby. Ik kwam in eerste instantie voor het boze kindje, dat niet door mij aangeraakt wilde worden. Ze wilde ook niet dat ik met haar moeder ging praten. De moeder mocht ik van het kindje in eerste instantie ook niet aanraken. Er zat zoveel angst en gevoel van verlatenheid achter die intense boosheid. Ik liet de moeder op de bank liggen en het kind kwam uiteindelijk toch bij haar liggen. Ik gaf de moeder een healing en ademhalingsoefeningen. Ik vertelde het meisje dat ze veilig was en dat mamma voor haar zorgde. Alleen door met volle aandacht aanwezig te zijn kon eerst de moeder zich ontspannen en kon het meisje eindelijk bij haar verdriet komen. Het begon zo intens te huilen waardoor het hele lijfje zich uiteindelijk kon ontladen. Ik kon zo mooi zien dat de moeder echt een anker is voor een kind.

Lees meer over Ingrid Couwenberg 


 

Moeder als anker

Overzicht

<< vorige pagina