Blog

Kom te voorschijn

Henriette Wiessenberg heeft haar praktijk Emerga in Den Haag.'Emerga betekent: Kom tevoorschijn. Wie ben je, zonder je lichamelijke problemen, zonder je klachten door chronische ziekte, zonder de obstakels die er al langer voor zorgen dat je niet lekker in je vel zit?'

Hoe kwam jij zelf bij Cranio terecht?

“Jaren geleden ging ik één keer per jaar vasten bij kuuroord de Schouw in Zeeland. Tijdens deze vastenweken werd er steeds weer iets in mij geraakt. Ik kwam thuis bij mezelf leek het wel. Ik ging daarom, puur voor mijn eigen ontwikkeling een opleiding Lichaamstherapie bij hen volgen. Ik ontdekte dat ik ‘iets’ had in mijn handen. En langzaam ontstond het idee dat ik daar misschien wel iets mee moest gaan doen. Ik moest echter eerst nog door mijn eigen ‘shit’ heen. Leren om anders met mijn eigen lijf om te gaan. Ik ging me steeds meer realiseren hoe bijzonder mijn lijf toch is. Dat gevoel was nieuw, en tegelijkertijd was het ook een heel oud gevoel, diep van binnen wist ik het allemaal nog wel.

Toen ik klaar was met deze opleiding startte ik op kleine schaal met het geven van behandelingen. Ik werkte bij de gemeente Den Haag, was alleenstaande moeder met kleine kinderen en werkte 2 avonden in de week in mijn praktijk. Op een beurs kwam ik in aanraking met Cranio en was onder de indruk van het bijzondere gevoel dat ik ervaarde. Dat je met zo’n zachte aanraking zo contact kunt maken met het lijf, en zelfs verder gaat dan het lijf. Dat wilde ik leren! Wat ik fijn vond aan de opleiding is dat ik me met een diploma kon aansluiten bij de NCSV en dat mijn behandelingen vergoed zouden worden door de zorgverzekeraar. Ik wilde me graag op professionele wijze gaan bezig houden in dit gebied”.

Wat heeft Cranio jou gebracht?

“Vanaf dag één was ik verliefd! Ik voelde zoveel liefde en kracht in me! Cranio heeft me geleerd om mijn kracht op liefdevolle wijze in te zetten. Als je Cranio geleerd hebt dan zit het in je handen en in je mind. Je gaat op zo’n andere manier aanraken, dat is echt een wereld van verschil. Zacht, liefdevol maar vooral ook neutraal en zonder oordeel. Het mag zijn zoals het is. En deze houding neem ik mee in alles wat ik doe in mijn dagelijks leven.

Als mensen me vragen of ik het kan uitleggen dan laat ik het ze voelen. Ik leg eerst mijn hand op hun ene arm en raak ‘gewoon’ aan. Ze ervaren dan aanraking, druk en geen ruimte. Dan leg ik mijn hand op de andere arm en raak aan op de Cranio-manier. Dan ervaren ze ineens dat ik contact maak met de arm en daarmee ook met hun hele lijf, hun ziel, het hele universum.

Helemaal in het begin behandelde ik iemand met maagkanker. Door deze wijze van aanraking kwam de maag naar mij, zocht contact, wilde aangeraakt worden. Dat was zo ontroerend. Door er gewoon te zijn komt dat wat aangeraakt wil worden gewoon naar mij! Door deze ervaringen ga je anders in het leven staan.”

Wat kom jij veel tegen in jouw praktijk?

“Dat is heel gevarieerd. De ene keer is dat een fysieke klacht, de andere keer een emotionele. Ik zie veel mensen met traumatische jeugdervaringen. Veel incest en seksueel misbruik ook. Op dit moment begeleidt ik iemand die een heel transgender proces aan het doorlopen is en nu afscheid wil gaan nemen van het meisje in zich."

Wil je een bijzondere ervaring met ons delen?

“Ik heb er veel, maar waar ik zelf nog altijd het meest van onder de indruk ben is die van een 15 jarige jongen die naar het ziekenhuis ging voor een operatie aan zijn borst. Een kritische operatie die op zich al bijzonder was omdat de artsen bij zijn geboorte voorspeld hadden dat hij niet ouder zou worden dan 2 jaar. Zijn borstkas was vergroeid en zijn longen zaten in de knel. Ik behandelde de jongen al voor hij geopereerd ging worden en zijn ouders hadden me gevraagd om hem ook in het ziekenhuis te blijven behandelen. Dat deed ik, in overeenstemming met de artsen en de verpleging. De operatie was op zich goed geslaagd, tot hij ineens een hersenbloeding kreeg. Hij raakte in coma en kwam op de IC terecht. Hij kwam weer bij kennis en er werd een angiogram van zijn hersenen gemaakt. Ik wist niet wat de artsen op het angiogram gezien hadden en was bij hem op de IC op de avond voor hij opnieuw geopereerd zou gaan worden.

Zoals je bij geen enkele Cranio behandeling een plan hebt wat je gaat doen ging ik, puur op mijn gevoel bij zijn voeten zitten en begon met mijn intentie de operatie die gepland stond uit te voeren, terwijl ik dus niet op de hoogte was van wat ze zouden gaan doen de volgende dag. Via de lies ging ik via de bloedvaten naar de hersenen en kwam uit bij de hersenstam. Daar was alles oké.  Ik reisde verder en kwam terecht bij de basale ganglia waar ik de bloedvaten ‘zag’. De ene was heel, de andere veel dikker en boller. Via de immuuntechnieken die ik geleerd heb, heb ik de immuun-en stamcellen gevraagd om dit bloedvat te gaan repareren. Ik had op dat moment ook het volledige vertrouwen in mezelf en in het slagen van deze actie. Alsof ik in een totaal andere wereld verkeerde.

Toen ik zag dat dit hersteld was, wat overigens heel snel gebeurd was, ging ik nog een stukje verder de hersenen in en zag, alsof het om een hoekje zat, nog iets dat er uitzag als gestold bloed. Ik heb de immuuncellen gevraagd dit op te ruimen en ging toen met mijn aandacht weer via de lies het lichaam uit en heb de jongen succes en sterkte gewenst met de operatie.

Zijn moeder liep met mij terug naar de parkeerplaats van het ziekenhuis en vroeg me wat ik gedaan had. Ik vertelde haar dit verhaal en zei als grapje dat het wel heel mooi zou zijn als ze morgen zouden zeggen dat de operatie niet meer nodig was omdat alles geheeld was.

De volgende ochtend werd ik al vroeg gebeld door de moeder. Zij had de arts gesproken die haar stap voor stap vertelde wat ze gedaan hadden. Ze hadden een bloedvat gezien dat “zich zelf al weer had geplakt” en een plekje waar ze niet goed bij konden komen waar bloedstolsels hadden gezeten, maar dat er nu helemaal schoon uit zag. Ze hadden verder niets hoeven doen. Ze waren erg verrast, want normaal gesproken ruimt en lichaam dit nooit zo snel op.

Ik stond met kippenvel aan de telefoon!

Helaas durfde de moeder niet met de artsen te bespreken wat ik gedaan had, maar samen waren wij heel blij met het resultaat.

Ik ben dan ook een echte fan van de Ken je brein modules van Etienne en raadt ze iedere Cranio therapeut aan!"

Henriette werkt ook één keer in de drie weken met kankerpatiënten in het ziekenhuis  HMC Antoniushove in Leidschendam.

Meer informatie over Henriette is te vinden op www.emerga.nl

Caroline

 

 


 

Kom te voorschijn

Overzicht

<< vorige pagina